W pewnym bardzo ważnym momencie mego życia ta przypowieść przyszła do mnie i nawet jak dzisiaj ją czytam, to nadal porusza jakąś część mnie...

* * *

A mistrz rzekł do nich:

- Gdyby człowiek powiedział Bogu, że chce pomóc cierpiącemu światu, bez względu na cenę, jaką musiałby zapłacić, i gdyby Bóg pouczył go, jak ma to zrobić, czy człowiek ten powinien zrobić, jak mu kazano?

- Oczywiście, mistrzu! - krzyknął tłum - gdyby Bóg go o to poprosił, radością byłoby dlań znosić nawet piekielne męki!

- Bez względu na to, jakie to męki i jak trudne byłoby to zadanie?

- To honor zawisnąć, chwała do krzyża być przybitym, chwała spłonąć na stosie, jeśli tego właśnie oczekiwałby Bóg - krzyczeli wszyscy.

- A gdyby Bóg - zapytał ich mistrz - powiedział wam prosto w oczy: NAKAZUJĘ WAM, BYŚCIE NA TYM ŚWIECIE DO KOŃCA SWOICH DNI BYLI SZCZĘŚLIWI, co byście wtedy zrobili?

A tłum pogrążył się w ciszy; na zboczach gór, w dolinach, gdzie zgromadzili się wszyscy, nie było słychać ni głosu, ni dźwięku żadnego.

Richard Bach

"Iluzje, czyli człowiek, który nie chciał być Mesjaszem"